Ќарќаралы табиѓаты ѓажап ќой, біраќ



жүктеу 22.17 Kb.
Дата30.07.2018
өлшемі22.17 Kb.

Маманқызы, А.

Қарқаралы табиғаты ғажап қой, бірақ... [Текст] / А. Маманқызы // Орталық Қазақстан. - 2010. - 15 маусым (№95). - (Мезгіл мәселесі)

Жақында жолымыз түсіп, тобымыз жиналып Қарқаралыда демалып қайтқан едік. Қай жеріне барсаң да тұнып тұрған тарих. Қазақтың небір ғұлама, дүлдүлдерінің ізі түскен киелі топырақты басу біздің маңдайымызға сыймас бақыт-ты. Табиғаты былай тұрсын, түрлі тарихи орындарға таңдай қағып, таң-тамаша болып қайттық. ХІХ ғасыр куәсі, Құнанбай қажы салдырған мешіт, Абай табан тіреген үй, Шөже мен Балта айтысқан жер, қазақтан шыққан алғашқы пошта қызметкері Бекметев баспанасы – мұның барлығы да көненің көзі, Қарқаралы маржандары.

Мұндай жауһарларға өз таңданысын әркім әрқалай жеткізіп әлек. Сонымен не керек, әйтеуір, барлығының айтатыны бір сөздің айналасы: «сөз жоқ, ғажап!» Шайтанкөлге тау жағалап шығып келеміз. Таңданысымыз әлі басылмаған. Әр белестен асқан сайын табиғаттың жаңа қыры көрінеді. Жаңа ой, жаңа сөздер тағы ағылады-ай. Десек те, бұл жердің де «бірағы» бар екен... Дәл осы арада көзің сұлулықпен қоса салақтыққа да бірдей түседі. Салақтығы не дерсіз? Иә, әсем Қарқаралыға тек сұлулық тән ғой. Бірақ...

Тау баурайында адамдар жүретін соқпақ жол бар екен. Әр жүз метрдей жерде демалуға арнайы орындықтар қойылған. Дәл жанында қоқыс жәшігі. Бірақ, неге екенін қайдам, қоқыс жәшікте емес, айналасына шашылған. Бұл, көшелердегі қоқыс жәшіктерін әдейі қотарып кететін қаланың бұзық жасөспірімдері жасаған іс дейтіндей, қала ортасы емес. Өзі шашылып қалды деуге де келмейді, жәшіктер орнықты. Сонда бұл, адамдар мәдеиетінің тым төмендеп кеткенінің көрінісі ме, жоқ әлде, көрікті демалыс орны бола тұра, мұндай жағдайларды бақылайтын арнайы органдар үстемділігінің бәсеңдігі ме? Сұлулықты сұлу күйінде сақтап қалуға да шамамыз жетпегені ме? Біраз уақытта топыраққа айналып кететін табиғаттың өз «туысы» болса бір жөн дер едік. Ал мынадай өндірістік қоқыстар жайы бір бөлек. Табиғат әсемдігіне мас болып жүргенде, мұндай көрініс ұнжырғаңды түсіреді екен.



Адам өзіне керектінің барлығын табиғаттан алады, бірақ оған керек нәрсені бере алмайды. Табиғатқа бар керегі – ТАЗАЛЫҚ, КҮТІМ. Одан артықты ол сұрамайды да...

Достарыңызбен бөлісу:


©kzref.org 2017
әкімшілігінің қараңыз

    Басты бет