Қазақстан Республикасының Денсаулық Сақтау Министрлігі



бет1/2
Дата15.04.2022
өлшемі230.67 Kb.
#172935
түріПрезентация
  1   2
Байланысты:
Түгелбай Ә невр 1срс


ПРЕЗЕНТАЦИЯ Тақырыбы: Паркинсон ауруы үшін диагностикалық шкала. Паркинсон ауруын және басқа моторлы бұзылыстарынан ажырату тактикасы.

Неврология,психиатрия және психология кафедрасы

Шымкент 2022 ж


Қазақстан Республикасының Денсаулық Сақтау Министрлігі

«Оңтүстік Қазақстан Медицина академиясы» АҚ

Орындаған: Түгелбай Ә.

Тобы: IЖТ-10-21 Қабылдаған: Бейсетаева Ж.О

Жоспар

  • Кіріспе:

  • II. Негізгі бөлім

    Паркинсон ауруы

    Диагностика және дифференциальды

    диагностика



    III. Қорытынды

    IV. Пайдаланылған әдебиеттер

Паркинсон ауруы – ересек адамдарда болатын созылмалы ауру. Нейромедиатор дофамин болып қолданылатын орталық жүйке жүйесінің немесе орта мидың қара субстанция нейрондарының бүлініп немесе өліп қалуынан пайда болады.

Паркинсон ауруы келесі қозғалыстық бұзуларға әкеледі: діріл(тремор), гипокинезия, бұлшықет ригиді, сонымен қатар вегетативті және психикалық бұзулар. Бұзулардың барлығы бас миының алдыңғы жағында орналасқан өңсіз шар (палладиум) тежегіш ықпалынан болады. Палладиум нейрондарының бұзылуы перефериялық қозғалыстық нейрондарының қатты тежеуіне әкеледі. Қазіргі таңда аурудың емі жоқ, бірақ дәрігелер реабилитациялық курсты жүргізеді. 

Эпидемиологиясы. Ауру жер шарындағы 100000 адамның 60-140 жиілілігімен кездеседі. Жас үлкейген сайын оның жиілігі де арта түседі. Статистикаға сүйенсек паркинсонизммен 60 жасқа дейінгі адамдардың 1% ауырады. Ер адамдар әйелдерге қарағанда жиірек ауырады. Паркинон ауруының негізінде мидағы қара субстанция (черная субстанция) нейрондарының азаюы және ондағы Леви денешігінің құрылуымен байқалады.

Этиологиясы (себебі): Тұқым қуалаушылық, аутосомды доминантты түрде кездеседі. 

Жүйке жүйесінің жедел және созылмалы инфекциясынан кейін пайда болуы мүмкін (мысалы кенелік немесе басқа энцефалиттер) 

Ми қанайналымының жедел және созылмалы бұзылыстары. 

Жүйке жүйесінің травмасы немесе ісіктері (обыр). 

Патогенезі: Негізгі патогенетикалық звено, экстрапиримидті жүйедегі дофамин алмасудың бұзылуы.  Дофамин бұл қозғалыс актілеріне көмекші және медиаторлы функцияны атқарады, оның негізгі түзілетін орны қара субстанция (Substantia nigra).  Қара субстанция қызметі бұзылған кезде, бас ми қыртысындағы экстрапирамидалық жүйенің және corpus striatum  жіберген сигналдарды жұлынның алдыңғы мүйізіне жетпейді. Сонымен қатар, сол уақытта жұлын алдыңғы мүйізіне бозғылт дене (pallidum) және қара субстанцияның ингибирлеуші импульстері келіп тұрады.  Нәтижесінде жұлындағы альфа және гамма мотонейрондар циркуляциясы белсеніп,  альфа белсенділігі басым бола бастайды. Бұл экстрапирамидалық ригиттілікті тудырады.





Достарыңызбен бөлісу:
  1   2




©kzref.org 2022
әкімшілігінің қараңыз

    Басты бет