Ұсынылатын сілтегіш Тараз 2014 Құрастырушыдан / От составителя Сайын Мұратбековтың шығармашылығы



Дата12.06.2018
өлшемі166.78 Kb.
#32080




М.Х.Дулати атындағы Тараз мемлекеттік университеті

Кітапханалық - ақпараттық орталық

Ақпараттық - библиографиялық қызмет секторы


Сайын Мұратбековтың

шығармашылығы («Жусан исі» мен «Басында Үшқараның»)
Ұсынылатын сілтегіш

Тараз - 2014

Құрастырушыдан / От составителя
Сайын Мұратбековтың шығармашылығы («Жусан исі» мен «Басында Үшқараның»): Ұсынылатын сілтегіш/ Құраст. Е.А.Помольцева, Д.Искакова. Тараз: ТарМУ.- Кітапханалық-ақпараттық орталық, 2014.- 12 б. (27 ат.)

.

«Бір ел - бір кітап» республикалық  акциясы аясында танымал қазақ жазушысы, Қазақстанның еңбек сіңірген қайраткері Сайын Мұратбековтің шығармашылығына және оқуға ұсынылған «Жусан иісі» және «Басында Үшқараның» атты шығармаларына арналған  библиографиялық көрсеткіш ұсынылып отыр.

2014  жылы  республикалық «Бір ел-бір кітап» акциясы қазылар алқасының шешімі бойынша Сайын Мұратбековтың «Жусан иісі» және «Басында Үшқараның» атты шығармалары Қазақстанда қалың оқырман қауымға жыл кітабы болып ұсынылды. «Жусан иісі» атты повесінде 1942 жылдың оқиғалары, соғыс зардабы бақытсыздыққа ұшыратқанына қарамай, дарынды Аян атты бала, балаларға арнап ертегілерді ойдан шығару туралы жазылған. «Басында Үшқараның» атты әңгімеде кейіпкер Әсеттің он сегіз жасар Шынар деген қызға нәзік сезімдері туралы айтылған.

Бұл библиографиялық көрсеткіш белгілі жазушы Сайын Мұратбековтың өмірбаянын жайлы шолып, шығармашылық жетістіктерімен көркемделіп, Кітапханалық-ақпараттық орталық қорындағы әдебиеттерден және мерзімді басылымдар беттеріндегі мақалалардан мемлекеттік және орыс тілінде жинақталды.
В рамках   республиканской  акции  «Одна страна-одна книга»  для  всеобщего чтения     в   2014 году   были выбраны повести известного казахского  писателя, заслуженного деятеля  Союза писателей РК,  лауреата  Государственной премии  и премии «Тарлан» Саина Муратбекова «Запах полыни» и «На вершине Учкары». В многочисленных новеллах и повестях Саина Муратбекова всегда есть мудрые начала и продолжения. Они в самой жизни, где он везде и повсюду открывал истинные творческие дарования. И все его творчество пронизано любовью и вниманием к повседневным заботам, к труду сельских тружеников.

Специалисты БИЦ разработали рекомендательный указатель «Сайын Мұратбековтың шығармашылығы («Жусан исі» мен «Басында Үшқараның»)». В нем собраны произведения С.Муратбекова на государственном и русском языках, находящиеся в фонде библиотеки, статьи из периолических изданий о писателе, электронные ресурсы. Весь материал расположен в алфавитном порядке




«Көп ұлтты әдебиетіміздің гүлдеп тұрған мәуелі бағында Сайын Мұратбековтің жас талдай желкілдеп бой көтерген тамаша прозасы бітік шығып, алыстан көзге түсіп, көз тартары сөзсіз».



Ғ. Мүсірепов
Cайын Мұратбеков (1936-2007) 
15 қазанда Алматы облысының Қапал ауданындағы Қоңыр ауылында туған. 1957-1963 жж. 1963 жылы С.М.Киров атындағы Қазақ мемлекеттік университетінің филология факультетін бітірген ҚазМУ-де сырттай оқыған, 1971 жылы Мәскеудегі Жоғары әдеби курсты бітірген.

Еңбек жолын 1954 жылы жұмысшы болып бастаған. 1962-1972 жж. «Жұлдыз» журналының, «Қазақ әдебиеті» газетінің редакцияларында бөлім меңгерушісі, Қазақстан Жазушылар одағында көркем әдебиетті насихаттау бюросының директоры. 1954-1962 жж. туған ауылында колхозшы, мұғалім, аудандық, облыстық газеттердің әдеби қызметкері, 1962-1972 жж. «Жұлдыз» журналында, «Қазақ әдебиеті» газетінде бөлім меңгерушісі, Қазақстан Жазушылар одағында кеңесші, Көркем әдебиетті насихаттау бюросының директоры, 1972-1977 жж. Қазақстан КП Орталық Комитетінде жауапты қызметкер, 1977-1980 жж. «Қазақ әдебиеті» газетінің бас редакторы, 1980-1984 жж. Қазақстан Жазушылар одағының хатшысы, 1984-1986 жж. «Жазушы» баспасының директоры, 1988-1991 жж. ҚЖО-ның екінші хатшысы болған. XI сайланған Қазақ КСР Жоғарғы Кеңесінің депутаты. Жазушының алғашқы шығармалары 50-жылдардың аяғында жариялана бастаған.



Сайын Мұратбековтің алғашқы әңгімелер жинағы «Менің қарындасым» 1961 жылы жарыққа шықты. Одан кейін «Ауыл оты» (1964), «Көкорай» (1967), «Жабайы алма» (1972),  «Дос іздеп жүрмін» (1973) атты әңгімелер мен повестер кітаптары басылып шығады. Автор өз шығармаларында қарапайым халықтың мақсат-мұраттарына жету жайлы әңгімелейді. Оның шығармаларының басты кейіпкерлері – ауыл зиялылары, қойшылар, оқушылар.    
   Сайын Мұратбеков Ә.Әлімжановтың шығармаларын: «Жаушы» романын және «Көгілдір таулар», «Отырардан жеткен сый» повестерін; Г.Толмачевтің «Елбасы» және «Д.А.Қонаевпен кездескен 50 сәт»;  Алекс ла Гуманың «Тас ғалам» романын қазақ тіліне аударды.

КСРО-ның «Құрмет белгісі» орденімен марапатталған (1981). ХІ шақырылған Қазақ КСР Жоғары Кеңесінің депутаты (1984-1989). Қазақстанның еңбек сіңірген қайраткері (1997). М.Әуезов атындағы сыйлықтың (1990), «Тарлан» сыйлығының (2004) және  Қазақстан Республикасы Мемлекеттік сыйлығының (2006)  иегері атанды.

 Кітап көрмесіне Сайын Мұратбековтың өмірі мен қызметі жайында материалдар және жазушының шығармалары ұсынылған.

Содан бергі уақытта әңгімелері мен повестерінің «Менің қарындасым» (1961), «Ауыл оты» (1964), «Көкорай» (1967), «Отау үй» (1968), «Жабайы алма» (1972), «Дос іздеп жүрмін» (1973) жинақтары, таңдамалы шығармаларының бір томдығы (1981), 1986 және 1991 жж. екі томдығы, 2004 жылы «Ескек жел» атты әңгімелер жинағы жарық көрген.1989 жылы «Қалың қар», 1995 жылы «Өліара» повестері кітап боп шықты.

Алматы баспаларынан орыс тілінде «Дом молодых», «Камен тугай», «Дикая яблоня», т.б. кітаптары, Мәскеу баспаларынан әр жылдары жарық көрген «Дикая яблоня», «На вершине Учкары», «Запах полыни», «У теплого родника», т.б. кітаптары, Ташкентте өзбек тілінде «Евшан иісі», Қазанда татар тілінде «Әрем иісі», украин, белорус, грузин, армян, Әзірбайжан, литва, т.б. туыстас халықтар тілдерінде әңгіме, повестері, араб тілінде «Жусан иісі» повестері мен әңгімелері жеке кітап болып шықты.

Аударма саласында Әнуар Әлімжановтың белгілі роман-повестерін, сондай-ақ Г.Толмачевтің Д.Қонаев, Н.Назарбаев туралы деректі повестерін Алекс ла Гуманың «Тас ғалам» романын қазақшалаған.

«Тел өскен ұл» (реж. Ш.Бейсенбаев, 1976) кинофильм сценарийінің авторы. 2003 жылы «Жабайы алма» повесі үшін Тәуелсіз «Тарлан» сыйлығының лауреаты атанды.

«Құрмет Белгісі» орденімен марапатталған.

1990 жылы «Қалың қар» повесі үшін Қазақстан Жазушылар одағының М. Әуезов атындағы әдеби сыйлығы, 1998 жылы Қазақстан Республикасының еңбек сіңірген қайраткері атағы берілген. Қазақстан Республикасы Мемлекеттік сыйлығының лауреаты (2006).

                  




Ұлы Отан соғысынан кейiнгi кезеңде халық құрметiне бөленген жазушы, Қазақстан Мемлекеттiк сыйлығының лауреаты, көркемсөз зергерi, бөлекше дарын иесi Сайын Мұратбековтың алғашқы шығармалары 50-жылдардың аяғында жариялана бастаған.

Көркемсөз өрнегi ерекше, сұлу сөз иесi, сүйкiмдi шығармалар жазған халық жазушысы Сайын Мұратбеков Алматы облысындағы бұрынғы Қапал ауданындағы Қоңыр ауылында 1936 жылы, 15-шi қазанда дүниеге келген Сайынды жастайынан атасы Мұратбек бауырына салып, өсiрiп-тәрбиелеген. Өз әкесi Сапарғали Ұлы Отан соғысына қатысқан майдангер.



Сайын Мұратбеков – қазақ прозасында орны айқын, көркемдік әлемімен баураған жазушының бірі. Жазушының шығармалары орыс, өзбек, татар, украин, белорус, грузин, әзірбайжан, литва, араб тілдерінде жарық көрген. Жазушы Тәуелсіз «Тарлан» сыйлығының, М. Әуезов атындағы әдеби сыйлықтың және Мемлекеттік сыйлықтың лауреаты.

Қазақтың көрнекті қаламгері Сайын Мұратбековтың шығармалары оқырмандарға кеңінен мәлім. «Жусан иісі» повесін кезінде оқырмандар жылы қабылдап, ыстық ықыласын білдірген. Қаламгер әңгімелерінің басты тақырыбы мен көтерген өзекті мәселесі - ауыл өмірі мен әлеуметтік жағдайдың өзара байланысын суреттеу арқылы кейіпкердің азаматтық табиғи болмысын, адамгершілік позициясын, рухани тазалығын, жан сұлулығын, нәзік құбылыстарын, сан қырлы қайшылықтарын, психологиялық этюдтермен өрнектеу. Осы мақсатта, ауыл адамдарының адалдығын, аңқылдақ, кіршіксіз ақкөңіл мінездерін, бауырмалдығын, ішкі ой-сезім иірімдерін, мұңы мен мұратын көркемдейді, күйкі тірлікті мінеп, оқырмандарына ой салады.

 
Муратбеков С. Жусан иісі: Повестер, әңгімелер. - Астана: Аударма, 2010. - 624 б. - (Қазақ әдебиетінің кітапханасы). 
Сайын Мұратбековтың «Жусан иісі» атты повесінде екінші дүниежүзілік соғыс жылдарындағы кішкентай бір ауылдағы балалардың бастан кешкен оқиғасы, көрген ауыртпашылықтары, қазақ ауылының ауыр жағдайы, халықтың басына түскен қайғы-қасірет суреттеледі. Әңгімедегі басты кейіпкер – Аян. Оған ақылдылық, ұқыптылық, мақсаткерлік тән. Аянның маңайындағы балаларға айтқан ертегілері адамға ой саларлық құндылығымен ерекше.

Биылғы жыл бойы еліміздің барлық кітапханалары мен мектептерінде, сондай-ақ оқу орындарында, әскери бөлімдерде аталған кітап оқылып, халқымыз, жастар жазушы шығармаларымен кеңінен танысатын болады. Сондай-ақ Сайын Мұратбековтың шығармашылығына арналған әр түрлі іс-шаралар өтеді.

Семей қаласының Орталықтандырылған кітапхана жүйесінде «жастар өмірінің энциклопедиясы» атанған Сайын Мұратбековтың «Жусан исі», «Басында Үшқараның...» атты шығармаларын қалың оқырмандар арасында насихаттау мақсатында кітап көрмелері, оқырмандар конференциясы, әдеби кештер мен саяхаттар, кітапханалық анонс, әдеби клуб отырыстары, пікірталастар, оқу марафондары және т.б. көптеген мазмұнды әрі қызықты шаралар ұйымдастыру жоспарланған.


Муратбеков С. Басында Үшқараның...: Повестер және әңгімелер. - А: Көркем әдебиет, 1982. - 399 б. 

Осы шаралар аясында С.Мұратбековтың шығармалары талқыланатын болғандықтан кітапхана ұжымы барлық оқырмандарды, жалпы қала тұрғындары мен қонақтарын бір кісідей Сайын Мұратбековтың «Жусан иісі» және «Басында Үшқараның...» атты повестерін оқуға, «Бір ел – бір кітап» республикалық акциясы аясында Орталықтандырылған кітапхана жүйесіне қарасты кітапхана-бөлімшелерінде өткізілетін шараларға белсене қатысуға шақырады.

 

                 



1



«В цветущем и плодоносящем саду

нашей многонациональной литературы

молодому дереву чуткой прозы

Муратбекова суждено уверенно расти и

быть видным издалека».
Г. Мусрепов

Саин Муратбеков родился он в ауле Коныр Капальского района Алматинской области, в 1935 году. Отец его был на фронте, когда умерла мать, и мальчика воспитывал дед. После окончания школы Муратбеков работал в целинном совхозе, начал печататься в районных и областных газетах, много ездил с корреспондентскими заданиями по республике и многое повидал.

В 1963 г. окончил Казахский государственный университет, ныне КазНУ им. аль-Фараби, а в 1971 году Высшие литературные курсы при Союзе писателей СССР..

В 1959-96 гг. – литературный сотрудник газеты «Коммунизм таңы» (ныне «Жетісу»), зав. отделом,, главный редактор журнала «Жұлдыз», газеты «Қазақ әдебиеті» (1977-84), старший редактор киностудии «Казахфильм» консультант, директор Бюро по пропаганде художественной литературы Союза писателей Казахстана, секретарь Правления Союза писателей Казахстана, директор издательства «Жазушы» (1984 - 91), главный редактор газеты «Халық конгресі» (1992-96), один из руководителей движения «Невада-Семипалатинск». Член КПСС.

Первый сборник рассказов С. Муратбекова «Моя сестренка» вышел в 1961 году. Затем изданы книги рассказов и повестей: «Огни аула» (1964), «Нива» (1967), «Дом молодых» (1968), «Дикая яблоня» (1972), «Ищу друга» (1973), «Каментугай» (1974). Произведения писателя переводились на языки народов СССР и зарубежных стран. В 1977 году по его сценарию был поставлен художественный фильм «Возвращение сына».


Награжден орденом «Знак почета».


Муратбеков С. Моя сестрен­ка: Повесть, рассказы. - Алма-Ата: Жазушы, 1961. - 256 с. 
Первый сборник Саина Муратбекова назван «Моя сестрен­ка» — как писатель он вышел из страны своего детства. В нем рассказы­валось о локальном событии семейного масштаба. В один из приездов на зимние каникулы главный герой был «приятно поражен» младшей и единственной сестренкой Алимой, которая из озорницы-задиры превратилась в девушку - красавицу.

Наблюдая за сестрой, герой вспоминает историю своей первой любви, связанной с отъездом из аула, когда он отправился учиться в город. Кусок шоссе, ведущий на станцию, стал для него единственной памятью о девушке по имени Сауле: «Она стояла и махала рукой, и мне казалось, что ее рука не прощается со мной, а зовет: Вернись, вернись...». Теперь на этой дороге стоит его младшая сестренка и провожает своего возлюбленного. Таким образом, герой приходит к мысли о цикличности жизни, ее повторяемости, о том, что время и километры «часто решают за людей. И счастливцы те, кого они не разлучают...». В тайне герой рассказа надеется на то, что первое пробудившееся чувство сестренки Алимы окажется сильным, а судьба счастливой.

Саин Муратбеков умеет передать сплетение чувств, поступ­ков, побуждений, мыслей, свойственных обычному течению жизни, самой простой и ничем особенным не замечательной. Он не ищет острых сюжетов, не рисует выдающихся или особо крупных ха­рактеров. Сюжеты у него самые обыкновенные, взятые из повсед­невности. Но в каждом из этих сюжетов есть поэтическое наблю­дение, Саин Муратбеков не поэтизирует будни, но умеет найти в них истинную поэзию.

Непритязательна история, рассказанная в «Пороше»: в зимней степи встречаются Сатай и Рабига — мальчик и девочка. Но как по­этичны строки, посвященные описанию степи, как тонко передан разговор детей, не догадывающихся о том, почему им так интерес­но разговаривать друг с другом. С удивительным тактом и тонким проникновением в мир детской души показано в рассказе заро­ждающееся чувство, которому дети еще не знают названия.





Муратбеков С. Запах полыни: Повести, рассказы. - Астана: Аударма, 2010. - 624 с. - (Библиотека казахской литературы). 
В лите­ратуре, где об ауле писали и пишут очень много, совсем не просто обратить на себя, внимание, взяв материал, художественно исследо­ванный признанными мастерами слова. Но у Саина Муратбекова прозву­чало незаемное — свое, свойственное его таланту, мягкий лиризм, искренность интонации. Автор «Горького запаха полыни» запомнил то, что поразило когда-то - его детское сердце — доброту, благородство и смелость, широту и щедрость-души. Он и начал с этих впечатлений, с того, что успел освоить духов­но, что было близко и понятно ему. Люди, обладающие этими качествами, больше всего привлека­ют писателя. Саин Муратбеков охотнее и удачнее все­го пишет о том, что любит.
У писателя есть природный дар увидеть, понять и возвысить в человеке доброе начало и сделать это без декларативности, без риторики, с естественностью истинного и глубокого чувства.

Вершиной творческих достижений Саина Муратбекова остает­ся его известный рассказ «Кусен-Кусеке», вошедший в его сборник «Запах полыни».

Именно в нем полнее всего воплощено представление писателя о «корнях» и «почве», и сделано это без всяких попыток утвердить нечто в противовес чему-то, а именно так, как то органично для Саина Муратбекова, - просто рассказа­но о том, что мило душе писателя.

Через судьбу чабана Кусена писатель сумел показать и жизнь необъятной казахской степи, и спокойное, прочное трудолюбие ее обитателей, и аскетизм их повседневного быта, и богатырский раз­мах праздника. Автор любит своего героя, но не любуется им. Он пишет этот образ без всякой риторики, без патетических интона­ций, с полной внутренней свободой. Его главный герой - чабан Кусен, хоть и бывалый человек, и войну прошел, а все равно - дитя степи, наивный добряк, чем и пользуются некоторые нечистые на руку «друзья» Кусеке. Поехав за получкой - громадной суммой, что он заработал, трудясь в ко­чевье все лето, - Кусен отсылает часть денег детям, а остальные тратит на подарки родичам и трехдневную гулянку. Возвратившись домой, он выслушивает брань жены, сожалеет о растрачен­ных деньгах и решает, что в следующий раз за получкой поедет жена Айша. С тем и засыпает довольный.



Сила рассказа в тонком психологизме, полной естественности поведения Кусена-Кусеке. Кажется, что мы не рассказ прочли, а просто пережили эти несколько дней вместе с Кусеном, побывали с ним на пастбище, гостили у его родичей... Мы сами не замечаем, как проникаемся доверительной авторской интонацией, в которую искусно вплетены и мысли Кусена, и описание степи, пастбища, жаждущих отбиться от отары овец, и все звуки окружающего ми­ра - лай собак, мерное, меланхоличное поматывание головой Рыжего, на котором возвращается домой расстроенный и успокаивающий себя Кусен. Все объемно, выпукло, зримо, ненавязчиво. Просто течет жизнь. И никакого педалирования на трудности, хотя, конечно же, работа Кусена и его семьи нелегка,— с ним в кочевье, в юрте, трое маленьких детей, а еще четверо где-то учат­ся, и им тоже надо помогать. Нет здесь ни противопоставления городу или идеализации степи и патриархальных отношений. Перед нами самая реальная жизнь во всей ее диалектической сложности.
И еще одна особенность рассказа и собственно писательской манеры С. Муратбекова. Читая рассказ, мы не задумываемся — какой, в сущности, этот Кусен герой — отрицательный или положи­тельный? Ну, а если все же задуматься? Из ложного тщеславия" отдает он сто шестьдесят рублей заведомым жуликам, пускает на ветер заработанные нелегким трудом деньги. Прямо скажем, не совсем положительный. Значит, отрицательный? Тогда почему ж и мы проникаемся к нему сочувствием и даже симпатией при всем безрассудстве его поступков? Но ведь и в жизни мы отно­симся к своим знакомым тоже по-разному, неоднозначно?

Муратбеков С.

У теплого родника: Рассказы. - Алма-Ата: Жалын, 1980. – 334 с.
А следующий сборник его рассказов «У теплого родника» начинается повестью «Горький запах полыни», которая тесно переплетается с другой его повестью «Дикая яблоня». А объединяет их тема военного детства. В «Горьком запахе полыни» автор словно отматывает пленку своей жизни, и погружает зрителя в события 1942 года. Главным героем он делает мальчика Аяна, неординарного ребенка со сложной судьбой, вопреки всем трудностям сочинявшего каждый раз новую сказку для ребят. Горький запах полыни связывается у ребят с памятью об ушедших на фронт отцах и братьях.


В «Дикой яблоне» описывается жизнь казахского аула в военные годы. Судьба собаки Кокинай, нашедшей приют у дикой яблони, странным образом связывается с судьбами жителей аула. До войны у нее, как и у людей «были и дом, и хозяин по имени Басен, а сама она считалась лучшей охотничьей собакой в округе». Собака остается дожидаться возвращения своего хозяина с войны, не поддавшись на уговоры хозяйки Жайдар, но злые люди убивают ее щенят, после чего она пропадает, словно ее и не было. Проклятье собаки падает на жителей аула - Бубитай, ставшую безумной и ее сына Спатая.
Трагические эпизоды повести «Дикая яблоня» перемежаются с комическими. Так, эпизод ареста Нурсулу за колосья пшеницы сменяется комическим эпизодом с тремя «невестами ефрейтора» Ырысбека. Персонажи, населяющие повесть С. Муратбекова. индивидуальны и своеобразны. Это образы героических женщин-матерей - Багилы, Нурсулу и Батики, стариков Байдалы и Шымырбая, группы ребят, во главе с неугомонным Ажибеком, колоритная фигура любвеобильного Ырысбека с неудачливым соперником Колбаем и его женщинами «гарема» - Дурий, Зибаш и Эммы, уполномоченным из района Алтаевым, неразлучными друзьями Манаром и Карлом, девочками Мари и Тоштан.
В многочисленных новеллах и повестях Саина Муратбекова всегда есть мудрые начала и продолжения. Они в самой жизни, где он везде и повсюду открывал истинные творческие дарования. И все его творчество пронизано любовным вниманием к повседневным заботам и труду сельских тружеников. Во всем этом виден писатель со своим сло­жившимся духовным миром. По его произведениям написаны сценарии к кинофильмам «Тел өскен ұл» («Возвращение сына»,1976), «Ұлтуған» и др. Лауреат премии им. М. Ауэзова (1990). В своё время был избран депутатом Верховного Совета Каз. ССР 11 созыва, награждён орденами «Знак Почёта» и «Курмет», лауреат Государственной премии, заслуженный деятель Казахстана, лауреат независимой премии «Тарлан».

Умер Саин Муратбеков в 2007 году.



Произведения Саина Муратбекова:


1. Муратбеков С. Горький запах полыни: Повесть и рассказы. - М.: Русская книга, 2003. – 304 с.

 
2.Муратбеков С. Запах полыни. – М.: Известия, 1978. – 528 с.




3. Муратбеков С. Запах полыни: Повести и рассказы. - Алма-Ата: Жалын, 1984. - 560 с. 


4.Муратбеков С. Запах полыни: Повести, рассказы. - Астана: Аударма, 2010.-624 с. -(Библиотека казахской литературы).

 
5. Муратбеков С. Камен-тугай: Повесть, рассказы. - Алма-Ата: Жазушы, 1974. - 256 с. 




6.Муратбеков С. На вершине Ушкара: Повесть и рассказы. - М: Худ.лит, 1982. - 399 с. 


7. Муратбеков С. Не повторять пройденного. // Литератуная газета. - 1986. - 19 февраля. -С.7. 

8. Муратбеков С. У теплого родника: Рассказы. - Алма-Ата: Жалын, 1980. – 334 с. 




Сайын Мұратбеков туралы мерзімді басылымдар беттерінен мақалалар тізімі:
1. Есаман Х. Қанмен жазылған кітаптар немесе қазақ әдебиетіндегі майдан тақырыбы хақында [Мәтін]: Темірқазық / Х. Есаман // Арай: Жастар газеті.- 2014.- №19(447).- 7 мамыр.- Б.9.
2. Жарылқасынқызы М. Сайын Мұратбеков: Жусан иісі [Мәтін] / М. Жарылқасынқызы // Қазақ әдебиеті және мемлекеттік тіл: республикалық ғылыми-әдістемелік жұрнал.- Алматы, 2014.- №1.- Б.13.
3. Момунова Б. Сайын Мұратбеков. Жусан иісі [Мәтін] / Б. Момунова // Қазақ және әлем әдебиеті: республикалық ғылыми-методикалық, педагогикалық жұрнал.- Алматы, 2014.- №1-2.- Б.37-38.
4. Мырза-Әли Қ. Сайын Мұратбектің "Көкорайын" қайта оқығанда/ Қадыр Мырза-Әли, Ұ. Доспанбеиов // Жас алаш.- 2003.- №41.-5 сәуір.
5. Сарбасова Қ.Б. Сайын Мұратбековтың "Ананың арманы" әңгімесіндегі диалог [Мәтін]: Гуманитарлық ғылымдар / Қ.Б. Сарбасова, А.Қ. Ахмежанова // Ізденіс=Поиск: Халықаралық ғылыми-педагогикалық "Қазақстан жоғары мектебі" журналының ғылыми қосымшасы.- Алматы, 2012.- №2.- Б.124-128.
6. Түменбай Қ. Алматыда тұрып ауылды ойлаймын: /Жазушы Сайын Мұрабековпен сұхбат [Мәтін] / Қ Түменбай // Ақиқат.- 2003.- №5.- Б.16-23.

Статьи из периодических изданий о Саине Муратбекове:

1. Владимиров В. Возвращение к истокам: Правдивое слово о прекрасной жизни и вечных книгах моего друга и побратима Саина Муратбекова. // Нива. - 2008 - №12. - С.92-124. 


2. Владимиров В. Свет и тепло его сердца: Саину Муратбекову - 70 лет. // Казахстанская правда. - 2006. - 24 ноября. 


3. Муратбеков Сайын //Казахстан: Нац. энциклопедия. - Т.4 / Гл. ред .Б.А.Аяган.-Алматы, 2006.-С.58

4. Руденко-Десняк А. Мир за горизонтом: (О писателе Муратбекове). // Литературная газета. - 1979. - 17 января. - С.6.

5. Саин Муратбеков // Писатели Казахстана: Справочник./ Сост. М.Ауэзов и др. - Алма-Ата: Жазушы, 1982.-280 с.




Фильмография:




Осенние извилистые дороги (1983)

http://kino-teatr.ru/short/movie/sov/82755/annot/




Возвращение сына (1977)

http://kino-teatr.ru/kino/movie/sov/9777/annot/




Любимая (1975)

http://kino-teatr.ru/kino/movie/sov/14849/annot/

Электронные ресурсы:



  1. http://kaz-lit.kz/kazahskie-pisateli/sain-muratbekov

  2. http://bibliotekar.kz/kazahskaja-hrestomatija-za-6-klass-1999-/sain-muratbekov-rod-v-1936-g.html

  3. http://www.kazpravda.kz/ida.php?ida=53083

  4. http://www.madenimura.kz/ru/materials/news/sain-muratbekovs/

  5. http://www.twirpx.com/file/754844/

Құрастырған библиограф Помольцева Е.А., Искакова Д.Ш.







Достарыңызбен бөлісу:




©kzref.org 2022
әкімшілігінің қараңыз

    Басты бет